Het monument is geplaatst aan de Ruyterkade, gelegen aan het Waaigat in Willemstad . Onthulling: 4 mei 1957.
Ontworpen door: Federico Antonio Carasso (1899-1969)
Het 'Monument voor de Gevallenen' in Willemstad is een grote sculptuur. Het beeld bestaat uit een naar rechts zwenkende vrouwenfiguur van brons. Deze vrouwenfiguur is tegen twee omhoog rijzende gestileerde vleugels geplaatst. De vleugels zijn van beton en 11 meter hoog. De vrouwenfiguur houdt met haar twee boven het hoofd geheven handen een vogel vast, alsof ze die ieder moment kan laten vliegen. De vogel staat symbool voor vrede en vrijheid.
Het voetstuk bestaat uit een kleine cirkel die als het ware uit het terras omhoog komt. Dit alles is geplaatst op een halve cirkel, die uitgebouwd is op het water. In het midden van de halve cirkel is een bronzen plaquette met de namen van gevallenen aangebracht. De halve cirkel is omgeven door een natuurstenen muurtje.
Tekst
De tekst op de plaquette luidt:
'TER HERDENKING VAN ONZE GEVALLENEN
IN DE TWEEDE WERELDOORLOG
1940 -1945.
Bewoners en bezoekers van Curaçao passeren in de auto regelmatig het Statuut- of Autonomiemonument aan het begin van de Rijkseenheidboulevard. Dit monument, dat koningin Juliana in 1955 tijdens haar eerste bezoek aan de eilanden als staatshoofd onthulde, laat zes met elkaar verbonden uitvliegende vogels zien en is getooid met de spreuk ‘Steunend op eigen kracht, doch met de wil elkander bij te staan’.
Ontworpen door de nederlandse architect ing. jacob Fresco (1911-1990).
Desenkadena Monument (ook wel Tula Monument genoemd)gemaakt door Nel Simon en onthuld op 3 oktober 1998.
Ter nagedachtenis van de opstand van de onderdrukten. (de slaven)
Het initiatief voor hun bevrijding werd door de onderdrukten (Tula, Carpata, Mercier en vele anderen) genomen, en kwam niet van de kolonisator.
Op 17 augustus 1795 begon de opstand. Daarom is 17 augustus vanaf 1985 een nationale herdenkingsdag op Curacao.
Het monument staat voor de ingang van Fort Amsterdam in Willemstad
Ontwerper:
Albert Polydor Termote (1877-1978)
Het monument 'Vrouwe des Overvloeds' in Willemstad is een bronzen beeld van vrouwenfiguur in een lang gewaad. Zij houdt in haar linkerhand de Hoorn des Overvloeds, gevuld met rozen en in de rechterhand een roos. Het beeld is geplaatst op een opvallend groot, rechthoekig voetstuk van natuursteen. Het gedenkteken is 4 meter 96 hoog.
Tekst
In het voetstuk is zowel in het Nederlands als in het Papiaments een tekst gekerfd die de dankbaarheid van Nederland jegens de Nederlandse Antillen verwoordt.
Symboliek
Het monument symboliseert de erkentelijkheid van Nederland jegens de Nederlandse Antillen voor de geboden hulp tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Hoorn des Overvloeds is een legendarische voorwerp, dat overvloed schonk. Het symbool stamt oorspronkelijk uit de Griekse mythologie. Volgens de mythe is de Cornucopia de hoorn van de geit Amalthea, die Zeus zoogde op Kreta. Als dank zette Zues haar aan de hemel als een sterrenbeeld, en haar hoorn schonk de houder ervan alles wat hij of zij begeerde.
Het monument is onthuld op 7 augustus 1953 door prins Bernhard.
Ter nagedachtenis aan diegenen die bij de instorting van de Koningin Julianabrug (in aanbouw) op 6 november 1967 om het leven zijn gekomen.
De verankerde ophanging, waaraan de oostelijke brughelft, brak waardoor 1600 ton staal voor een deel op land, en in de St. Annabaai terecht kwam.
Locatie van het monument: naast de oprit Punda-zijde Koningin Julianabrug.
| 
_van_IMG_6728.JPG)
